Gökkuşağı Forumu

İki harf eksikti adın kendimden ben yine de sen dedim!

15 Ağustos 2017

Doğruluğun yalan tohumlarını özenle seçip senden uzak bahçelere ektiren parmak uçlarıma yalanı öğretiyorum başkalarına ağlamadan dokunabilmek için.

Uykuya vuruyor güneşimin aşkları. Yorgunum, düşündüğümü unutmaktan gördüğümü hatırlamamaktan...

Her kokuda irkilip bedeninin tadını duyumsamak, günlerin sakin yoğunluğu bedenime işliyor olsa da ben bir tek seni unutmayı ihanet saydığımdan nefes aldıkça acının yerini kontrol ediyorum.

Senelerin oyunu hafif kalıyor saniyeler dakikalarını dikerken yokluğuna. Gözyaşlarına tanıklık edenlere biriktiriyorum bütün nefretleri… Sen soyunuyorsun baş harfinin masumluğu karşında sen çıplak, sen umursamaz…

Sanki sözlerin, sınırlarını hatırlatmak için diziliyor adımın ucuyla tuttuğun hayatına! Özlediklerinin acısını tebessümlerine ödetmek istercesine ayağa kalkıp uzaklaşıyor hayatın anlamları. Sen bir kez daha pişmanlığın kapısını yumrukluyorsun gözü yaşlı… Kavramlar arasında yaşanan anlaşmazlıklara bile dâhil edilmiyor varlığının yalancı şahitliği. Pişmanlık, ihanetlerine geçmişi yalatmanın zevkinde. Sen varlığına yokluk dilenmeyi bırakmadığın aşkların kucağında nefessiz kalırken kalemlerim sayfaların üzerinde parmaksız…

İzlerin kalınlaşıyor.

Kokun dağılıyor hayatıma…

Adın karışıyor sayıklamalarım arasına;

Sen...

İki harf eksikti adın kendimden ben yine de sen dedim!

Eser: Duncan Grant

Ayna karşısına geçiyorum kendime bakan gözlerime bakıyor olmanın sensiz acısında kıvranan bedenime aldırmadan. Doğruluğun yalan tohumlarını özenle seçip senden uzak bahçelere ektiren parmak uçlarıma yalanı öğretiyorum başkalarına ağlamadan dokunabilmek için. Kendimden eksiğe adım atmanın tarifsiz heyecanında ayaklarımı yerden kesen sene dönüşüyorum birden. Susmadan suskunluğa itaat eden sesine bensizliğin ne demek olduğunu soruyorum. ''İki harf fazlaydı adın kendimden ben yine sen olmaktan korktum!''  Sonsuzluğa koşan adımlarının parmak uçlarından itilen bedenime bıraktığın son izler… Kendime dönemediğim o anın ezgisi… Sesinden sessizliğe alışkın olmanın ''hoşça kal'' ritmiyle geceye karıştı korkularım kendimden iki harf eksik kalmanın tadıyla…

*KaosGL.org Gökkuşağı Forumu’nda yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. Yazının KaosGL.org’ta yayınlanmış olması köşe yazılarındaki görüşlerin KaosGL.org’un görüşlerini yansıttığı anlamına gelmemektedir.

 

Son Yazıları