Yaşam

“Bu cemaatte bir tek LGBT ben mi varım?”

Pazartesi, 5 Mart 2018
Haber: Kaos GL

“Türkiye Yahudi Toplumunda LGBTİ+: Geç Kalmış Bir Diyalog” yazı dizisi avlaremoz.com’da başladı.

İsrail Onur Yürüyüşü, 2015

Nesi Altaras’ın hazırladığı yazı dizisi, Türkiye Yahudileri’nden bazı LGBTİ+’lerle bir dizi röportajdan oluşuyor. Avlaremoz’a konuşanlar, Yahudi toplumuyla, cinsel kimlikle, dinle, aileleriyle ilişkilerini anlatıyor.

Altaras, konuştuğu ilk Yahudi LGBTİ+ kişinin, eğitim için zamanının çoğunu yurtdışında geçiren genç bir biseksüel kadın olduğunu belirtiyor.

“Türkiye Yahudi Toplumunda LGBTİ+: Geç Kalmış Bir Diyalog” yazı dizisinde ilk sözü alan kişi, Türkiye’de LGBTİ+ olmayı, LGBTİ+ Yahudi olmayı, açılmasını, dinle ilişkisini ve ailesindeki LGBTİ+ algısını anlattı.”

“Biseksüellik birçok yakınımla bile paylaşamadığım önemli bir kimliğim. Çoğu arkadaşıma açığım, yurtdışında açığım. Kardeşime açığım onun dışında ailemin hiçbir ferdine açık değilim. Kız arkadaşım olursa aileme de açılmayı düşünüyorum ama yoksa bu stresi istemiyorum.”

“Cemaatin tepkisinden çekinirim”

“Biseksüel olduğumu ilk söylediğim insanlar arasında bir sürü Yahudi vardı, ama o arkadaşlarım aynı zamanda okuldan tanıdığım insanlardı, bundan dolayı onları Yahudi kimliğiyle düşünmedim. Yani “Yahudi arkadaşlarım” olarak onları görmedim. Açılırsam cemaatin tepkisinden çekinirim.”

“Bu cemaatte bir tek LGBT ben mi varım?”

“Türkiye’de tabi ki ayrımcılık var. Ben geniş topluma açık olmadığım için ayrımcılığa uğramadım, açık olsam uğrardım. Açık olacağım bir durum olmadı, sevgilim olmadığı için. Yani Pride’a gittik, TOMA’yla takip edildik. Tabii lisede korkum vardı, son sınıfa kadar hiç “açık” yoktu, özellikle kız. Hiç, bir yakın arkadaşım dışında, onun eşcinsel olduğunu öğrenene kadar, “bu cemaatte bir tek LGBT birey ben mi varım” diye düşündüm. Dedikodusu yapılan bile yoktu, hiç konuşulmazdı.”

“Onun dışında LGBT’lerle ilgili ailemle yaşadığım konuşmalar var ya da arkadaşlar arasında “ibne” gibi laflar duyuyorum rahatsız oluyorum. Mesela şunu duydum annemden: “Hayatta en çok korktuğum şey senin bir tarafa, kardeşinin öbür tarafa yönelmesi”. Cinsellik anlamında söyledi ve bu beni çok incitti, anneme açılmamamın bir sebebi bu. Ben zaten liberal bir insanım annem bunu biliyor, mesela Pride’a gittiğimi biliyordu çünkü destekçi olabileceğimi biliyor.”

“Annemin arkadaşları bir sefer şöyle bir şey dediler, bir şirkette bir lezbiyen kadın varmış, bu kadınla aynı anda tuvalete girmeye korkuyorlarmış. Onlara başka türlü bakıyormuş falan. Bir de tabii hep bir damat, erkek arkadaş muhabbeti var. Mesela ben bir kızdan hoşlanırken, ailemden onların, erkek arkadaş bile değil, damat ile ilgili hayallerini, temennilerini dinlemek, yok “Neve Şalom’da evleneceksin” falan gibi laflar duymak incitiyor tabii.”

“LGBT konusu hiç konuşulmuyor cemaatte, sanki hiç LGBT birey yokmuş gibi davranılıyor”

“LGBT konusu hiç konuşulmuyor cemaatte, sanki hiç LGBT birey yokmuş gibi davranılıyor. Böyle bir açılma girişimi de yok, bu üzücü. Dosyanın yayınlanmasıyla, cemaatte diğer LGBT olanlar belki; “başkaları da varmış ve onlar da benim sorunlarımı yaşamıyormuş” diyebilir. Buradan birbirimize destek amaçlı kapalı bir grup oluşturulabilir.”

Röportajın tamamı ve yazı dizisinin devamını buradan okuyabilirsiniz.