25/11/2009 | Yazar: Serdar Acar

Seni konuşuyorum. Nasıl sevip, nasıl ayrıldığımızı anlatıyorum. Özlediğimi, ağladığımı, sensizliğin ne demek olduğunu anlatıyorum. Koynunda uyuyamadığım g

Serdar Acar | Kaos GL - LGBTİ+ Haber Portalı Gökkuşağı Forumu Köşe Yazarı Serdar Acar
Seni konuşuyorum.
Nasıl sevip, nasıl ayrıldığımızı anlatıyorum.
Özlediğimi, ağladığımı, sensizliğin ne demek olduğunu anlatıyorum.
Koynunda uyuyamadığım günlerimi sayıyorum.
Öpemediğim dudaklarını ve bakamadığım gözlerini arıyorum.
Bir yaz günü nasıl bir çocuk gibi mutlu geldiğini hatırlıyorum.
Gördüğüm en güzel aşkın ellerimden kayıp uzaklara gitmesini bomboş bir çaresizlikle izliyorum.
Seni bıraktığım otobüsten arkama bile bakmadan gidişimi ve o yüksek dağların arasından geçip kendi şehrine gittiğini kabullenmeye çalışıyorum.
Seni onca yıla rağmen hâlâ ve hâlâ çok özlüyorum...
 
Ben hâlâ o birlikte oturduğumuz parka arada sırada gidiyorum.
Aynı masaya oturup seni yanımda hayal ediyorum.
Oturduğun sandalye hep boş...
Yerine kimseyi koyamıyorum.
Bazen o park canımı acıtıyor, gidemiyorum.
Ellerin geliyor aklıma, ellerinin ellerime dokunuşu geliyor.
Seni anlatıyorum bu şehre…
Yokluğun dört duvar, senden arta kalan sevgim kime yarar?
Kime sana baktığı gibi bakar gözlerim?
 
Artarda geçen o büyük gemiler durmuyor artık bu limanda…
Duranlardan sen çıkmıyorsun!
Deniz feneri çoktan sönmüş kalbimin, artık yakmıyor ışıklarını...
Bütün o fırtınalarda sallanan aşkımız tek bir kayayla alt üst olabiliyormuş meğer… Sürüklendiğimiz sahiller hep aynıyken, nasıl farklılaşıyormuş gözler.
Bir hikâye yazıyorum hayatıma dair, içi belki boş belki dolu ama tek bildiğim senden sonra sen gibi kimsenin kahramanım olmayışı.
Belki bir gün beni seven de çıkar.
Belki senden daha çok sever.
Kim bilir?
Seninle birlikte savrulduğum bu denizdeki parçalarımdan beni kurtaran olur.
Bende sevebilirim belki…
 
Şimdi düşünüyorum da, seni koyduğum şarkılar eskisi kadar içimi acıtmıyor.
Ama sen hep içimdeki acı olarak kalıyorsun...
Hayatıma kim girerse girsin, onu senden daha çok sevip, ondan daha az seni hatırlıyorum ve ''o'' beni bırakıp gidinceye kadar ''aşkım'' oluyor...
 


Etiketler:
Nefret