İnsan Hakları

“Dayanışma ile mezun olmadan sürecimi tamamlayacağıma inanıyorum”

Perşembe, 18 Temmuz 2019

Ankara’da İngilizce Öğretmenliği okuyan trans erkek Özgür trans geçiş süreci için başlattığı kampanyayı, sürece dair kaygı ve umutlarını kaosGL.org’a anlattı.

Özgür, trans geçiş süreci masrafları için internet üzerinden bir kampanya başlattı. Ankara’da İngilizce Öğretmenliği bölümünde okuyan Özgür, sürece nasıl başladığını, sürece dair planlarını, kaygı, umut ve mücadelesini kaosGL.org’a anlattı.

Seni tanıyalım?

19 yaşındayım, öğrenciyim, queer transım. LGBTİ+’ların hakları için mücadele ediyorum.

Sürece başladın…

Evet. Aslında daha önce başlamak istiyordum ama bürokratik süreç beni korkutuyordu.  Daha önce yaşanan örneklerin karşılaştığı sorunları bildiğim için içimde bir korku vardı. Daha önce o süreci kaldırabileceğimi düşünmüyordum. Ama kendimi aktivizm içinde güçlendirdim ve tabi diğer yandan beden disforim arttı, ‘artık yeter’ dedim ve sürece başladım.

Öğrencisin. Sürecin maddi yükünü nasıl karşılayacaksın?

Aileme açığım. Annem “yanındayım” diyor… Ancak manevi olarak yanımda çünkü bu süreci karşılayacak ekonomik gücü yok…

Para biriktirmeye çalışıyorum ama çok komik bir birikim. Öğrenim kredisinden, bursumdan filan artırmaya çalışıyorum… Diğer yandan iş bulmaya çalışıyorum… Sürecin hukuki ve sağlık giderlerinin maddi yükünü kapsayacak şekilde bir dayanışma kampanyası başlattım. Herkesi bu süreçte yanımda olmaya davet ediyorum.

İş ararken cinsiyet kimliğinden ötürü bir ayrımcılıkla karşılaştın mı?

Ankara’da çok iş aradım ama bulamadım bugüne dek. Bunu açık kimlikli trans olmama bağlıyorum. Açık trans kimliğimle iş arıyorum çünkü ‘kadın’ olarak hitap edilmeye dayanamıyorum artık. Diğer yandan görünür olmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Haliyle patronun kafasındaki ‘kadın’ steroritipine uymuyorum. ‘Transım’ diyorum, ‘biz seni arayacağız’ diyorlar.

Daha çok hangi işlere başvurdun?

AVM’lerde satış danışmanlığı.

“Yine de bir adım atmak iyi hissettiriyor”

‘Okulunu bitir, işe gir, sürece öyle başla’ diyorlar mı?

Demezler mi… Ben de onlara eğitim ve çalışma hayatında cinsiyet kimliğinden kaynaklanan ayrımcılığın yaşandığı bir ülkede yaşadığımızı hatırlatıyorum.

Aksini söyleyenler de var… LGBTİ+ ailelerin dayanışma gruplarında tanıştığım trans erkek anneleri “sürecini diplomanı almadan önce bitir” diyorlar ve haklılar. Çünkü hem eğitim hayatındaki ayrımcılık eğitime katılımımı etkiliyor hem ayrımcılıkla karşılaşma hali ve artan beden disforisi psikolojik olarak yoruyor hem de kimlik değişiminin diplomadan önce gerçekleşmesi gerekiyor.

Aslında kimlikte yazan cinsiyet, isim benim için önemli değil ama şart koşulan şeyler var. Devletin benim bedenim üzerimde bir söz hakkı yok evet, diğer yandan mezun olduktan sonra sona eren bir süreci kabul edersem bir de diplomada yazacak ismi vs. değiştirmek için mücadele etmem gerekecek.

Özetle dayanışma ile mezun olmadan sürecimi tamamlayacağıma inanıyorum.

Sürece başlamak nasıl hissettiriyor?

Umutlu bakmaya çalışsam da bir takım sorunlar yaşayacağımı tahmin ediyorum. Üniversite öğrencisiyim, kız yurdunda kalıyorum. Yurttan atılma, bursumun kesilmesi gibi kaygılarım var. Barınma hakkımıza dair karşılaştığımız sorunlar çok yakıcı. Mesela annemin de en büyük kaygısı bu, yurttan atılırsam barınacağım bir yer yok, eğitimimi sürdüremem… Yine de bir adım atmak iyi hissettiriyor.

İlgili haber:

KYK yurtlarını kazanan trans öğrenciler yurda alınmıyor

“Mücadele edince oluyor, yurt hakkımı yeniden kazandım”

“Yurda yerleştirilmek kazanılmış bir hak”

“Fazlasını değil hakkım olanı istiyorum”

“LGBTİ+ Dostu Öğrenci Yurtları” yayınları dijital ortamda!

Bize bir diploma lazım!

Ege Üniversitesi’nin transfobik yönergesi iptal edildi