13/10/2020 | Yazar: Nazlı Yıldırım

Beni, kendilerinin istedikleri gibi bildiler. Onlardım. Onların düşünceleriydim. Arzuları. Sınırları. Evleriydim.

Kesik fotoğraflar Kaos GL - LGBTİ+ Haber Portalı
Nazlı Yıldırım | Kaos GL - LGBTİ+ Haber Portalı Gökkuşağı Forumu Köşe Yazarı Nazlı Yıldırım

Sahip olduğum gerçekliğimi yaşayacağımın inancıyla uyandığım bir sabahtı. Yüzümdeki yalanları yıkayıp kalabalığa karışacaktım. Cesaretimi hatırlattım kendime her adımımda. Omuzlarım azaldı. Boynum kalınlaştı. Saçlarım uzadı. Kemiklerim sivrildi. Sırtım biraz daha içine kaçtı. Dizlerim yükünü yabancılaştırmaya çalışırken gerçeğimi örtüp de karıştım kalabalığa.

Beni, kendilerinin istedikleri gibi bildiler. Onlardım. Onların düşünceleriydim. Arzuları. Sınırları. Evleriydim. Kendimi bilişimin zayıflığı, onların gür sesleri arasında yok oldu. Evimde değildim artık. Göğün serinliği sokaklara dağılırken masanın kenarında azaldım. Baktıkça. Hislerimin tazeliğini göstermek isterken küçüldüm. Beni duymadılar. Hiç kimse duymadı yabancılığımı. Zaman, onların hikâyelerini dinlerken beni kenarda tuttu. Masanın kenarında. Sokağın kenarında. Hayatın kenarında. Kalbin kenarında. Kalabalığın kenarında. Sahilin kenarında. Evin kenarında. Kapının kenarında. Kenarında tuttu her şeyin. Onların içlerinde değildim. Olsaydım, hikâyem benim hikâyem olurdu.

 

Şehir

        bir babaanne gibi

                                   geçmişe bakıyordu

                                                                 o gün. Yaşanılacak ne varsa

                                                                          yaşanılmayan.

 

Uzak.

        Uzak.

                 Uzak.

 

Tenhalığımızı paylaştığımız her an birbirimizden uzaklaştık. Gün gün. Hafta hafta. Ay ay. Yıl yıl. Zamanlar ağılı bir odaydı. O odada hapsettik birbirimizi. Yalan söyleyerek harcandık. Kandırarak tükettik bizi. Tenha, öfkeyi yumruklaştırdı. Uzak. Uzak. Uzak. Artık kendimin de kenarındayım. Zamanın hâlâ onların hikâyelerini dinlediği yerdeyim. Uzak. Uzak. Uzak. Dikkatinizi çekemedim. Buradaydım, görmediniz. Anlatacağım sadece bir hikâyem vardı. Siz sadece bir hikâyemi dinleyecektiniz. Kenarınızdaydım. Onları dinlediniz. Onları gördünüz. Onlardan bildiniz. Oysa ben farklı değildim hiç.

*KaosGL.org Gökkuşağı Forumu’nda yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. Yazının KaosGL.org’ta yayınlanmış olması köşe yazılarındaki görüşlerin KaosGL.org’un görüşlerini yansıttığı anlamına gelmemektedir.

 


Etiketler: yaşam
Nefret